Een laatste groet

Een laatste groet

Langzaam rijdt de rouwauto naar het theater in Austerlitz. De regen valt met bakken uit de hemel. Alsof ook daar wordt gehuild om het verlies van deze markante man. Dagen is hij bij haar geweest, opgebaard in hun lichte appartement dat uitkijkt op de hoge bomen. Zijn mooie kist was diezelfde ochtend uit huis gedragen. De kinderen en kleinkinderen begeleiden de kist naar de rouwauto. Dat beeld was prachtig.

Prachtig was ook hoe de jongste kleindochter parmantig en met een groot verantwoordelijkheidsbesef voor de rouwauto uitliep en het licht wat door de glas en lood ramen naar binnen scheen in de intieme ruimte van het theater. Na de afscheidsdienst en misschien was dat het meest prachtige – het was inmiddels droog geworden – vormden alle lieve vrienden en familie een haag om hem uit te zwaaien.

Het gezin begeleidde hem naar het crematorium Den en Rust. Terwijl over de naastgelegen begraafplaats het licht van de zomerse namiddag hing, kwamen zijn vrouw, kinderen, schoondochters en kleinkinderen bijeen in de kleine ruimte van het crematorium voor een laatste groet…

Andere verhalen

Daar wilden de vier zussen bij hun overleden moeder zijn. “Het Boshuisje” met een intieme opbaarruimte omgeven door de rust en schoonheid van de natuur.In de kleine zitkamer naast de openhaard, kwamen de herinneringen, de tranen, maar ook de gliml...
Ik sta voor de deur van een klein sfeervol volkshuisje in het oude centrum van De Bilt. Een aantal dagen daarvoor was ik al gebeld door de oudste zoon, die opdracht had gekregen van zijn broer en zus, om voor zijn zieke vader op zoek te gaan naar ...