Afscheid met sushi en wijn

Afscheid met sushi en wijn

Soms wordt er gewoon gelachen en ben je bij elkaar en zeg je gedag, neem je afscheid met sushi en wijn. Dat neemt dan niets weg van het onderliggende verdriet. Het gemis en de pijn wat het verlies met zich zal meedragen. Een verlies welke soms al vele jaren voorafgaand aan het overlijden is begonnen.

Je partner of je vader weg te zien glijden in die neergaande spiraal van vergetelheid. Al vele jaren bij hem langs gaan en hopen dat er soms nog een moment van herkenning is. En waar bestaat die dan nog uit? Wat deel je op dat moment nog met elkaar? Hij is teruggegaan naar vroeger. Terug naar de tijd waarin hij belangrijk was binnen de financiële wereld. Dit ging soms ten koste van zijn familie. Waarin elk familielid behoefte had aan contact….contact wat hij niet kon maken. Maar er was altijd wel datgene wat ze met elkaar verbond, toen ze nog klein en ook toen ze volwassen waren. Die humor, die ad remme snelle manier van reageren. De scherpe gevatheid en het spelen met woorden. 

We zijn in zijn kamer, na vele jaren van intensieve zorg is hij ingeslapen. De dag daarvoor waren ze nog bij elkaar. Ze aten sushi, dronken wijn en maakten grappen. Toen voor hem nog niet het moment om te gaan, nog niet de tijd om los te laten. Dat kwam pas die nacht, een paar uur nadat ze bij elkaar waren geweest en ze dat ene met elkaar deelden….de humor.

Als je weet dat je komt te overlijden en je wilt de regie tot het laatst in handen houden dan kan je dit vast laten leggen en met ons bespreken tijdens een wensgesprek

Andere verhalen

We staan in een mooi klein Belgisch dorpje voor de ingang van een lieflijk kerkje en vlakbij een indrukwekkend kasteel uit de 19de eeuw. We worden hartelijk ontvangen door meneer Pastoor. Vrijdag vindt hier de afscheidsdienst plaats van een man...
‘Het is zeker 10 minuten lopen’ gaf ik aan toen de kleinkinderen voorstelden opa toch naar zijn laatste rustplaats te willen dragen in plaats van achter de kist aan te lopen. Ze wisten zeker dat ze het zouden redden. Ik twijfelde er oo...