Ervaring

We kwamen in contact met Amber, na een zware en donkere periode. Gelijk bij binnenkomst voelde het fijn en warm aan. Wat een lieve vrouw!

Het was raar en lastig maar tegelijkertijd ook mooi. Een uitvaart plannen voor je moeder terwijl ze nog leeft… Ze sloot niet alleen mijn moeder in haar hart, maar ook mij en mijn zus. Naast de goede begeleiding die ze gaf, dacht ze echt met ons mee, stond ze elk moment voor ons klaar. De tijd en aandacht die ze heeft besteed, maakte het afscheid in crematorium Daalwijck extra mooi.

Ook mooi is dat ze buiten het ‘boekje’ kan werken en echt oor heeft naar de wensen die we hadden, die voor haar grotendeels nieuw waren. Amber, de vrouw die altijd in het zwart gekleed is, was voor ons een licht puntje in het donker. Dankjewel, je bent geweldig!

 

Chico Ringeling, Utrecht

Andere ervaringen

Nadat we een week bij onze sterk verzwakte vader aan het waken waren besloot hij het leven op aarde te verlaten toen hij heel even alleen was.

Mijn schoonzusje gaf aan dat ze enkele weken daarvoor een uitvaart van een oom had bijgewoond die door Cavalli begeleidt was, dat was heel bijzonder en mooi geweest. Wij belden met ze en ondanks het feit dat het zondagochtend was waren Hanneke en Nicole anderhalf uur later al bij ons.

Dat voelde allemaal gelijk zo goed. In de week tussen zijn dood en de uitvaart kwam hij door de fijne en warme begeleiding van Hanneke en Nicole steeds krachtiger terug in onze herinnering. De uitvaart zelf was echt heel bijzonder. De dag werd door hen op zo’n integere en warme wijze geleid dat we er nog bijna dagelijks in dankbaarheid op terugkijken.

 

Familie Hassink, Amersfoort

Morgen Vaderdag.Vorige maand was het Moederdag. Beiden zijn ze er sinds een paar maanden niet meer. Ik vind het nu moeilijker dan een half jaar geleden.

Desondanks kijk ik met een lach en een traan terug op deze periode. Zo veel, zo heftig en zo verdrietig om kort na elkaar je pa en ma te moeten verliezen. Zo een rust – en lichtbaken waren de vrouwen van Cavalli Uitvaartbegeleiding. Deze vrouwen luisteren, zien en analyseren met een medegevoel wat resulteerde in 2 keer een afscheid vol van liefde en waardigheid. Zo dicht bij ons achterblijvers en zo nauw aangesloten bij pa en ma hun leven maar ook hun afscheid. Ik verdenk deze vrouwen van het in bezit hebben van een “glazen bol”.

Zelfs na deze periode was er nog steeds lieflijke communicatie. Dan weer een herinneringsmoment en uiteindelijk de afsluiting. Zo abrupt als het leven je afgenomen kan worden zo vol van rust en dankbaarheid kijk ik terug op deze gedane begeleiding.

 

Miranda van Koppenhagen en Monique Wassens, De Bilt