Morgen Vaderdag.Vorige maand was het Moederdag. Beiden zijn ze er sinds een paar maanden niet meer. Ik vind het nu moeilijker dan een half jaar geleden.

Desondanks kijk ik met een lach en een traan terug op deze periode. Zo veel, zo heftig en zo verdrietig om kort na elkaar je pa en ma te moeten verliezen. Zo een rust – en lichtbaken waren de vrouwen van Cavalli Uitvaartbegeleiding. Deze vrouwen luisteren, zien en analyseren met een medegevoel wat resulteerde in 2 keer een afscheid vol van liefde en waardigheid. Zo dicht bij ons achterblijvers en zo nauw aangesloten bij pa en ma hun leven maar ook hun afscheid. Ik verdenk deze vrouwen van het in bezit hebben van een “glazen bol”.

Zelfs na deze periode was er nog steeds lieflijke communicatie. Dan weer een herinneringsmoment en uiteindelijk de afsluiting. Zo abrupt als het leven je afgenomen kan worden zo vol van rust en dankbaarheid kijk ik terug op deze gedane begeleiding.